فرآیند تولید و استخراج عسل یکی از شگفتانگیزترین فعالیتهای طبیعت و زنبورداری است. زنبورهای کارگر با جمعآوری شهد گلها و انتقال آن به کندو، نخستین مرحله تولید عسل را آغاز میکنند. شهد جمعآوریشده در بدن زنبورها با آنزیمهای طبیعی ترکیب شده و پس از بازگشت به کندو در سلولهای مومی ذخیره میشود.
زنبورها با بال زدن مداوم، رطوبت اضافی شهد را کاهش میدهند تا به تدریج به عسل غلیظ و ماندگار تبدیل شود. پس از کامل شدن این فرآیند، زنبورها روی سلولهای حاوی عسل را با لایهای نازک از موم میپوشانند که به آن «پولکگذاری» گفته میشود. این کار نشاندهنده آماده بودن عسل برای برداشت است.
زنبورداران در زمان مناسب، قابهای حاوی عسل رسیده را از کندو خارج میکنند. ابتدا لایههای مومی روی سلولها برداشته میشود و سپس قابها در دستگاه استخراج عسل یا «اکستراکتور» قرار میگیرند. این دستگاه با استفاده از نیروی گریز از مرکز، عسل را از سلولهای مومی جدا میکند. عسل استخراجشده پس از عبور از صافیهای مخصوص برای حذف ذرات موم و ناخالصیهای احتمالی، در مخازن نگهداری ذخیره میشود.
در روشهای طبیعی و باکیفیت، عسل حرارت داده نمیشود و حداقل فرآوری روی آن انجام میگیرد تا خواص، عطر و طعم طبیعی آن حفظ شود. در نهایت عسل در ظروف مناسب بستهبندی شده و آماده مصرف میشود. این فرآیند نتیجه همکاری شگفتانگیز هزاران زنبور و تلاش زنبورداران برای حفظ کیفیت محصول است.
دیدگاهتان را بنویسید